ПРОКСАНДАР

Ај што јуначишта испаднавте! Некој прдна се стресе гората! А бога ми и Уставен. Некој им рече и тие го укинаа килавиот закон за лустрација. Т.е. важел само до `91. Ами кого бре дотогаш ќе лустрираме. Умрени или доклакани пензионери? А наследниците кои ги створиле и ни ја решетаат државата? А, нив не. Можеби има по некој од нив и во Уставниот. Којзнае?

Сè е ветер и магла! Ние сме комплетна фатаморгана во мислите на слугите на ѓаволот! Еби га, сега место законска лустрација, дали ќе ни се случува народ? Значи ли тоа дека сега секој секого ќе го „лустрира“? На пример, би сакал да ги видам во медиумите сладострасните документи за членовите на Уставниот суд. Уф што ќе биде сензационално.

Ајде малку да одмориме од силните политики и останатите глупости со кои сшинерите на малтретираат и не ни даваат да дишеме. Се надевам дека овие две клипчиња и вас малку ќе ве релаксираат:

На Студио 2 во 20, на 09.02.2010 на А1 телевизија ја гледавме дебатната емисија „Дали сте за Скопје 2014“. Конечно видовме нешто налик на дебата, зашто имаше еден скулптор, проф. Жарко Башевски, тројца архитекти – професорите Мангаровски и Грчев, Вангел Божиновски, како и еден историчар на антика (што и да е тоа?) Елеонора Петрова. И конечно видовме културна дебата без многу навреди и омаловажувања. Тезите кои ги застапуваа ги бранеа „со свои аргументи“, но, во целата дебата, според Мангаровски кој покажа и документи, испаѓа дека професорот Грчев ја лажел јавноста за Офицерскиот дом и Бурмали-џамијата.

Нема да го споменувам денешниот текст на Време на 4 страна со наслов „Бурмали-џамија исплатена?“, зашто не ми е тој цел на денешната опсервација.

Би сакал сите оние деца (студенти и нивните истомисленици) со најдобра намера да ги преиспитаат дејанијата на своите професори, особено на оние од Архитектонскиот факултет. Би им препорачал да го препрочитаат текстот на Мирка Велиновска објавен во Нова Македонија (број 21826 | понеделник 2.11.2009) со наслов „Архитектонска естетика на транзициските епохи“. Би сакал, навистина би сакал, најпрвин да изградат еден Архитектонски ѕид на срамот, а потоа да продолжат да критикуваат.

И, конечно, најмногу би сакал кога би пораснале (ментално, се разбира) и сфатат дека се само средство за манипулација во рацете на тие што не направиле ништо добро, на транзициските политичари. Тоа најмногу го докажаа кога минатата година излегоа да протестираат меѓу два изборни круга.

Еве еден кус извадок од филмот „Македонскиот дел од пеколот“, снимен 1971 година.

Филмот е снимен според вистинит настан. При крајот на 1942 и во почетокот на 1943 година, за да го спречат ширењето на Револуцијата во Битолско, бугарските фашистички окупатори ги засилија прогоните и насилствата над цивилното население. По предавството на селанецот Диме Пафтар дека во селото Лавци…

1972 ФЈИФ, Пула, Златна арена за сценарио за Славко Јаневски, Панде Ташкоски и Ватрослав Мимица
1973 ФФ, Ниш, Прва награда за епизодна улога за Нада Гешовска

Дедо Фуере и денеска нè изненадува со неговите изјави. Тој станува невидено активен спин-доктор кој работи за нечии интереси. Така вчера изјави дека е можно во Македонија да има тензии меѓу етничките заедници доколку се одложи одредувањето датум за почеток на преговорите меѓу Македонија и Европската Унија. Ова интервју го дава за виенскиот весник „Стандард“ и по којзнае кој пат ги подгрева апетитите на разулавените екстремисти и непријателите на државата кои час поскоро очекуваат таа да исчезне. Секако, постојат такви и надвор од државата потврди денеска и Европскиот парламент кој расправал во невидена расистичка и етно-геноцидна атмосфера за Македонија. Ороводци, може да претпоставите, биле Грција и Бугарија, а публиката како од текстовите на Плевнеш се нарекувала „европејска“.

„Изјавата што ја дадов беше идентична со онаа што ја имав во своето обраќање пред Европскиот парламент, односно пред Комисијата за надворешни работи и целосно стојам на тоа што го кажав во изјавата на која треба да се гледа како еден вид на охрабрување и за двете страни за забрзување на процесот и решавање на прашањето со името, рече Фуере по денешната конференција „Аспекти на влијанието и одржливоста на граѓанските организации“ од Проектот „ТАКСО“.“ пишува Сител. Секако, на прашањето дали се врши притисок само врз Македонија тој „мудро“ го избегнува одговорот, никако да ни објасни какви сè притисоци им вршат на атињаните, и само онака најбезобразно се повикува на изјава на Оли Рен и повикува да се искористи шестмесечното шпанско претседателство. А какво е тоа, се гледа од делувањето на третокласниот чиновник, шефот на ОБСЕ во Македонија, шпанецот Хереро (Jose Luis Herrero). Инаку, Грција, Шпанија, Португалија и Ирска се во истиот клуб на уништувачи на еврозоната (или природни сојузници, ако сакате), забележано и од Spiegel, и е многу нормално да си ги бранат заедничките интереси. Ако и таму (во Европскиот парламент) навистина изјавил така, тогаш јасно им порачал на атињаните: „почекајте само малку, Македонија ќе се распадне одвнатре“. Ова е човекот кој се претставува за пријател на Македонија.

Дека двата аршина од претставниците на меѓународната заедница, не се употребуваат само во Брисел, туку и овде кај нас во Македонија, говори следниот пример: Фуере најбезобразно (а и други!) се дрзна да го искритикува оној несреќникот, Златко Јанковски, портпарол на СЕП, за изнесените приватни ставови. Добро, „се слагам“, во право се луѓето. Но, кога сакаат да спроведуваат стандарди, нека ги спроведат. Дотичниот во случајов, на кој сакам да се осврнам, не работи во институцијата на ЕУ кај Фуере, но е службеник (политички советник) во странско дипломатско претставништво на држава членка на ЕУ. Аналогно на претходниот случај тогаш и Фуере би требало ЈАВНО да го искара човеков, кому ова не му е прв излет. И на крајот на краиштата, не знаеме дали тој ги изнесува СТАВОВИТЕ НА ДРЖАВАТА ЗА ЧИЕ ДИПЛОМАТСКО ПРЕТСТАВНИШТВО РАБОТИ?!

Така, господинот Артан Груби, претседател на невладината организација со јасни политички амбиции „Разбуди се!“ (Zgjohu!), според некои аналитичари блиска до ДУИ и Али Ахмети, и близок на Албин Курти од косовската невладина VETËVENDOSJE, со исто такви политички амбиции беше излезен на протестите во саботата на 6 февруари, учествуваше во рушењето на градежните прегради и испишуваше пораки на нив што се гледа од телевизиската снимка на А1 телевизија. Веднаш потоа даваше изјава за истата телевизија во која ја напаѓа Владата и која нема да ја цитирам, туку ќе ви оставам вам да ја слушнете изворно и да процените каков карактер има.

Да не остане на тоа, човекот преку својата невладина, со еден саркастичен тон, вчера преку медиумите побара да се постават и споменици на Албанци на Плоштадот. Немаше да пречи неговата идеја доколку беше искрена. Имено, истиот тој, минатата година на 17.01.2009 по повод годишнината од смртта на Скендербег одржана кај неговиот споменик во Скопје, во својство на организатор на прашањето „зошто нема Македонци на одбележувањето на годишнината“ изјави дека Македонците биле зафатени со трагањето по сопствениот идентитет и затоа немало потреба да бидат поканети (парафразирано). Оваа изјава одеше на Сител ТВ.

Сител, изјавата на Артан Груби како организатор

Зошто имам чувство дека кај некои претставници на странски држави во Македонија постои отворена симпатија (па можеби и поддршка) на одредени луѓе и структури во државава, а кон некои не. Напротив понекогаш сме сведоци на отворено непријателство и дури отворена политичка поддршка на активисти, политички и „невладини“ кога ја напаѓаат Владата. Дали и во нивните земји претставниците на другите држави нештедро им се мешаат во домашните работи и сакаат да кажуваат што да се прави?

Сепак, ние и како луѓе и како народ, и како држава, како што нè доликува  треба да им го пружиме нашето најголемо гостопримство, но и тие како гости мора да еднаш да сфатат и да почнат пристојно и со почит да се однесуваат и кон Македонците и државата, а и Владата (не мислам само на оваа Влада на ВМРО-ДМПНЕ, туку и на секоја друга) која е избрана на регуларни, демократски избори!

А, ако не, важи поговорката: на секој гостин три дена му е доста!

Преземено од Нова Македонија, број 21904 | понеделник 8.2.2010

Фрчкоски се залага за судовите што го спасија од лустрација

Фрчкоски за Уставниот суд во 2007 година

„Сегашниот состав на Уставниот суд е локална катастрофа. Таква невидливост, таква неспособност да се биде на ниво на позицијата и задача и се нема одамна случено на македонска институција. Тоа се збир на изгубени души во потрага по кариери надвор.

(Колумна во „Дневник“ по повод одлуката на Уставниот суд за Законот за употребата на знамињата на заедниците)

Фрчкоски за Уставниот суд во 2009 година

Имено, сметам дека треба да се застане во јавна одбрана на позицијата на Уставниот суд, како остров на преостанатата независност на деловите на политичкиот систем, кои патем со Устав се дефинирани како разделени и независни

(Колумна во „Дневник“ по повод одлуката на Уставниот суд за Законот за лустрација)

Како што и во постот посветен на Златко Јанковски, портпаролот на СЕП, и неговата несреќна преписка со пријателите реков, така и сега морам да наспомнам дека и во овој немам намера да го бранам, туку сакам да се осврнам на сите нелогичности што се јавуваат не само во врска со овој настан.

Така и Фуере (државен службеник на Ирска, чинам, и на Европската Унија) си зема право да коментира одредени состојби кои не се однесуваат на неговата држава или групација од земји што ја застапува кај нас. Дали е тоа примерно од негова страна? Како пример тука ќе го ставам линкот на веста на агенција НЕТПРЕС.